تبليغاتX
شعرهای گیلکی رضا کاظمی

می دس نبو هر چی که می سر بما

می کار نبو هر چی برابر بما

مو خور اسیر بوم منسم بیارم

می زندگی می جون جی در بما

 

بُستم و تی غیرت جی دم نزی

خاک می سر بزی ... به عالم نزی

نمک بزی می زخمه بی معرفت

می زخم سر ایسکاله مرهم نزی

 

 

+ نوشته شده توسط رضا کاظمی در سه شنبه دهم شهریور 1388 و ساعت 18:43 |
 

هچی ایشون خونه در زه ری

بداری که خاک تی سر زه ری

ده  گمون نکن که ته دوست بداری

خیلی ساله هچی چیکپر زه ری

 

او خوجیر روزان رنگ ندینی

ده جوونی دنگ و فنگ ندینی

پیرا بوی واخوب نبی که کی زمت

سنگ دینی و النگ ندینی

 

تو د تی جون ورگیر ابرر

او محله جی پرگیر ابرر

بشو تی ک..یر غمم نبون اداش

هیتو زندگی سرگیر ابرر....

 

ایدامه دانه

+ نوشته شده توسط رضا کاظمی در یکشنبه دوازدهم آبان 1387 و ساعت 5:48 |
 

دوسه درم چره نفس نگینه

خدام ای جونه می جی پس نگینه

سل مین دچکسم و مر درم

دس تودنم هیچ چی می دس نگینه

 

 

+ نوشته شده توسط رضا کاظمی در یکشنبه چهارم آذر 1386 و ساعت 2:40 |

 

 

بارون می واسی دو ته یادگاره

یکته امی او اولین قراره

او یکته او روز که تو مه فال بنی              

هین واسین خوانم بارون بباره

+ نوشته شده توسط رضا کاظمی در شنبه نوزدهم آبان 1386 و ساعت 9:47 |
دونم همیشک تو می همرا ایسای

 

ای سرد جعده سر تو تنها ایسای

 

هیشکی می رافا نمه می امانی

 

ته بمیرم هنده می رافا ایسای

 

+ نوشته شده توسط رضا کاظمی در جمعه پنجم مرداد 1386 و ساعت 6:13 |
بیجار مرز و بیجار مرز و بیجار مرز

تی دازه تو هدی انی به مو قرض

عجو قحطی بزه امسال بیجاره

می همراه قار بگوده  آفرامرز

***

+ نوشته شده توسط رضا کاظمی در جمعه پنجم مرداد 1386 و ساعت 6:6 |

عیشق امی کوچه مین بومابو

هنده امی کوچه مین گومابو

می دیل اسیر عیشق نبو برار جون

می دیل اسیر حرف مردوم ابو

 

+ نوشته شده توسط رضا کاظمی در پنجشنبه بیست و دوم تیر 1385 و ساعت 4:42 |

غروبی خو آخرین سوسو بزه  

کی همه روز موسون شو فرسه

کی امی کوچه هون غم فیگیره

 هنده امی چشمون خو برسه

آدمون خو روزان شبا کونن

شو خوشن كه خواب زندگی دینن

ندونن یکته پیله زندون مین

زندگی ادای هی در آبنن

ایشون لب یته خنده مو ندیم

خوشون بغض مین گیر بودن

همه چی خو دست جی کشه درن

کسان اسیر و زنجیر بودن

 

امی زندگی چی دلگیر بودن....  

 

گوته بوم: غروب بشو شو فرسه

 مو هی راست جاده جی شودبوم

جعده تاریک بو می چشم هیچ جا ندی

بداري محله موجي شو دبوم

یکته ماشین بگذشت باد موسون

خو پیلاقای سر برده دبو

بگنس بومب موسون صدا بگود

یته لاکو او مین مرده دبو

بی شرف گاز بگیت فرار بگود

خواسي فرياد بزنم مو اي امون

که او قاتیله بگیرین در نشون

همه خو خونه مین بخوته بون

برسم  لاکو سر جور چی بدیم

خو سیاه چادور مین بمرده بو

«شب سیاه مو تی چراغ سو بمیرم»

چوب خو حماقت بخورده بو

 

نکتا ای خون می گردن دکفه

می خیال بومه كه اينه  وابدم

شودبوم هنده نشو وگردسم

چادر همره این سر ودم

نکتا نگوده کار بگیرن

می واسی دومارته پاپوش چاکونن

کوه جی شال صدا همه دبو

برسن اره اینه پاره کونن

بوتم هره خوسنم لاکوی ور

كه صوباين سر يه كاري بكونم

اما ده اي بي صاحاب ويريشته بو

ده ايسه چي خاكي مي سر دكونم

مو كي اي عمره خودا جي هگيتم

لاكون دست يته دس مو وانسيم

آخي ده چي فرصتي بياه تر ازاين

شو سياه و گو سياه  هينه خواسم

بكتم لاكوي سر ناله نگود

مرده آدم آبرر ناله كونه؟

معذرت خوام آدم كير ويريسه

رحم به حال عمه و خاله كونه؟

شو سياه  و گو سياه مي ديل سياه

چاله جي مو دكتم ميون چاه

كاش مرم خونه مين بخوته بوم

كي نبم اسير پنجه گناه

او شب جي ايته روز خوش نرم

هچي همه روزان شبا كونم

بداري يكته پيله زندون مين

مردن اداي هي در آبنم...                                     

                                                       دي 84

                

+ نوشته شده توسط رضا کاظمی در دوشنبه یازدهم اردیبهشت 1385 و ساعت 3:53 |
یک

 

مي وينجا موم نزن می حال خرابه

 

می آرسو ترش چي عين شرابه

 

نشان گوتن ، کی ته گوتن هچیکه

 

دیله واگودننی خور  عذابه

 

دو

 

 تا بوماي ديله هوايي بگودم

 

عيشقه تي جي مو گيدايي بگودم

 

اما تو چشمه نبی سراب بی

 

خاك مي سر چي خطايي بگودم

 

سه

 

بوگو می جان جی هنده چي خواني؟

 

كي نمك مي زخم دیله فيشاني

 

تو كي مي همرا نبي تنها روزان

 

مي خوسير بوگذر و مه راحت بني

 

 

 

 

 

+ نوشته شده توسط رضا کاظمی در یکشنبه بیست و هفتم فروردین 1385 و ساعت 0:18 |
يك :

 

كلاجه سنگ نزن نحسي ويگينه

 

امي طالع ، خروم یا بد، ده هينه

 

كلاجه عمر نوح فداي خداجون

 

كه صبح و شو مي بخت سر برينه

 

 

 

دو:

 

همه كوهان يخون كه آب ببو

 

زندگی مه به فقط عذاب ببو

 

بداری گدا بهار كار نبو

 

تو بمای مي زندگي خراب ببو

 

 

 

سه:

 

با تو مي خوجیر روزانه چاكونم

 

مردمِ ورجه سرِ جور آبِنم

 

تو ایسای می دیل به تی ایسن خوشه

 

تو نبی چي خاكي مي سر دكونم؟

 

+ نوشته شده توسط رضا کاظمی در چهارشنبه شانزدهم فروردین 1385 و ساعت 2:38 |


Powered By
BLOGFA.COM