دوسه درم چره نفس نگینه
خدام ای جونه می جی پس نگینه
سل مین دچکسم و مر درم
دس تودنم هیچ چی می دس نگینه
+ نوشته شده توسط رضا کاظمی در یکشنبه چهارم آذر 1386 و ساعت
2:40 |
شعرهای گیلکی رضا کاظمی
شعرهای گیلکی رضا کاظمی
|
بارون می واسی دو ته یادگاره یکته امی او اولین قراره هین واسین خوانم بارون بباره + نوشته شده توسط رضا کاظمی در شنبه نوزدهم آبان 1386 و ساعت
9:47 |
دونم همیشک تو می همرا ایسای ای سرد جعده سر تو تنها ایسای هیشکی می رافا نمه می امانی ته بمیرم هنده می رافا ایسای + نوشته شده توسط رضا کاظمی در جمعه پنجم مرداد 1386 و ساعت
6:13 |
بیجار مرز و بیجار مرز و بیجار مرز
تی دازه تو هدی انی به مو قرض عجو قحطی بزه امسال بیجاره می همراه قار بگوده آفرامرز *** + نوشته شده توسط رضا کاظمی در جمعه پنجم مرداد 1386 و ساعت
6:6 |
عیشق امی کوچه مین بومابو هنده امی کوچه مین گومابو می دیل اسیر عیشق نبو برار جون می دیل اسیر حرف مردوم ابو
+ نوشته شده توسط رضا کاظمی در پنجشنبه بیست و دوم تیر 1385 و ساعت
4:42 |
غروبی خو آخرین سوسو بزه کی همه روز موسون شو فرسه کی امی کوچه هون غم فیگیره هنده امی چشمون خو برسه آدمون خو روزان شبا کونن شو خوشن كه خواب زندگی دینن ندونن یکته پیله زندون مین زندگی ادای هی در آبنن ایشون لب یته خنده مو ندیم خوشون بغض مین گیر بودن همه چی خو دست جی کشه درن کسان اسیر و زنجیر بودن
امی زندگی چی دلگیر بودن....
گوته بوم: غروب بشو شو فرسه مو هی راست جاده جی شودبوم جعده تاریک بو می چشم هیچ جا ندی بداري محله موجي شو دبوم یکته ماشین بگذشت باد موسون خو پیلاقای سر برده دبو بگنس بومب موسون صدا بگود یته لاکو او مین مرده دبو بی شرف گاز بگیت فرار بگود خواسي فرياد بزنم مو اي امون که او قاتیله بگیرین در نشون همه خو خونه مین بخوته بون برسم لاکو سر جور چی بدیم خو سیاه چادور مین بمرده بو «شب سیاه مو تی چراغ سو بمیرم» چوب خو حماقت بخورده بو نکتا ای خون می گردن دکفه می خیال بومه كه اينه وابدم شودبوم هنده نشو وگردسم چادر همره این سر ودم نکتا نگوده کار بگیرن می واسی دومارته پاپوش چاکونن کوه جی شال صدا همه دبو برسن اره اینه پاره کونن بوتم هره خوسنم لاکوی ور كه صوباين سر يه كاري بكونم اما ده اي بي صاحاب ويريشته بو ده ايسه چي خاكي مي سر دكونم مو كي اي عمره خودا جي هگيتم لاكون دست يته دس مو وانسيم آخي ده چي فرصتي بياه تر ازاين شو سياه و گو سياه هينه خواسم بكتم لاكوي سر ناله نگود مرده آدم آبرر ناله كونه؟ معذرت خوام آدم كير ويريسه رحم به حال عمه و خاله كونه؟ شو سياه و گو سياه مي ديل سياه چاله جي مو دكتم ميون چاه كاش مرم خونه مين بخوته بوم كي نبم اسير پنجه گناه او شب جي ايته روز خوش نرم هچي همه روزان شبا كونم بداري يكته پيله زندون مين مردن اداي هي در آبنم... دي 84
+ نوشته شده توسط رضا کاظمی در دوشنبه یازدهم اردیبهشت 1385 و ساعت
3:53 |
سه شعر كوتاه ديگر از رضا كاظمي یک مي وينجا موم نزن مي حال خرابه مي آرسو ترش چي عين شرابه سيا چومان درد ه تو ندوني سياچوم قصه ي رنج و عذابه دو: عيشقه تي جي مو گيدايي بگودم تو كي مي يار نبي سراب بي خاك مي سر چي خطايي بگودم بوگو از جان مو اي ديل چي خواني؟ كي مي زخم سر نمك هي فيشاني تو كي مي همرا نبي شبهاي غم مي خوسير بوگذر و مه راحت بني + نوشته شده توسط رضا کاظمی در یکشنبه بیست و هفتم فروردین 1385 و ساعت
0:18 |
يك : كلاجه سنگ نزن نحسي ويگينه امي طالع چي خوب و بد ده هينه كلاجه عمر نوح فداي خداجون كه صبحو شو مي بخت سر برينه دو: همه كوهان يخون كه آب ابو مي خوجير روزان چوم به خواب ابو بداري سياه بهار كار نبو تو بوماي مي زندگي خراب ابو سه: بي تو آواره بازار بونم با تو مي آرزوهانه چاكونم تو كه دوني هيچكسي مي يار نيه تو نبي چي خاكي مي سر دكونم؟ + نوشته شده توسط رضا کاظمی در چهارشنبه شانزدهم فروردین 1385 و ساعت
2:38 |
|
درباره وبلاگ
کلاجه سنگ نزن نحسی ویگینه...
رضا کاظمی متولد رشت/ پزشک شعرهای گیلکی به زبان شرق گیلان دیلمانیه طراح قالب
|
